
Niet al het water in het riool komt uit huizen. Ook bedrijven lozen hun afvalwater op het riool, binnen de kaders van hun vergunning. Al dat water komt terecht in een van de rioolwaterzuiveringen (RWZI). Waterschap Limburg beheert 17 RWZI’s.
De zuiveringen werken biologisch: dat betekent dat bacteriën het water schoonmaken. Bij bepaalde chemische stoffen werkt dat niet. Zulke stoffen worden daardoor niet verwijderd en komen in beken en de Maas terecht. Daar kunnen ze giftig zijn voor planten en dieren.
De aanwezigheid van deze vervuilende stoffen maakt het moeilijker om de doelen voor schoon en gezond water uit de Europese Kaderrichtlijn Water te halen. Daarnaast wordt van het Maaswater drinkwater gemaakt, en dat wordt steeds uitdagender door de chemische stoffen in de rivier.
Om de kwaliteit van het Maaswater te verbeteren, moeten alle organisaties in de waterketen samenwerken. Daarover gingen ongeveer 70 vergunningverleners, toezichthouders en handhavers uit heel Limburg op 13 oktober in gesprek tijdens de tweede Limburgse netwerkdag indirecte lozingen in Beegden.

Samen met de Schone Maaswaterketen liet Waterschap Limburg met voorbeelden uit de praktijk zien hoe een chemische stof in het riool wordt teruggevolgd naar het bedrijf dat de stof loost. Vervuiling aanpakken bij de bron is effectiever en efficiënter dan achteraf zuiveren.
Bovendien is deze aanpak wettelijk vastgelegd. Volgens de voorkeursvolgorde in de Wet milieubeheer moet een bedrijf afvalwater eerst zoveel mogelijk voorkomen, en is lozen op het riool de laatste optie. Hierbij spelen de omgevingsdiensten een belangrijke rol: zij geven bedrijven een vergunning, houden toezicht en kunnen handhaven.
Wat er in de Maas terechtkomt
De stoffen die een zuivering niet afbreekt, stromen verder naar de Maas. Daar wordt het zoeken naar de bron nog lastiger, liet Rijkswaterstaat zien. In 2025 werd in de Maas langere tijd te veel propamocarb gemeten, een middel tegen schimmels in de aardappelteelt. Pas na metingen op tientallen plekken en samenwerking met de Waalse overheid werd de oorzaak gevonden in Wallonië. Deze zoektocht naar propamocarb is ook te volgen in de tv-documentaire ‘Ik ben de Maas’.
‘s Middags bezochten de deelnemers WML in Heel, waar drinkwater wordt gemaakt van Maaswater. Daar zagen ze hoe WML het Maaswater in de gaten houdt, en de inname stopt als er te veel van een ongewenste stof in zit. Zo werd zichtbaar wat een lozing stroomafwaarts kan betekenen.

Samen verantwoordelijk
Geen enkele organisatie kan dit alleen. Daarom organiseerde Waterschap Limburg de netwerkdag samen met Rijkswaterstaat, WML, Omgevingsdienst Zuid-Limburg en Omgevingsdienst Noord-, Midden-Limburg en de Schone Maaswaterketen. De eerste editie in 2025 werd zo goed ontvangen dat dit jaar een tweede volgde. Het doel bleef hetzelfde: alle organisaties met een rol in het afvalwater bij elkaar brengen, zodat het water in Limburgse beken, rivieren en plassen schoner wordt.
Wij hebben met plezier deelgenomen aan deze netwerkdag!